โมลาซูและชาง เมนเตอร์ 3

หนังเกาหลีอีกเรื่องนึงที่ดังมากๆเมื่อสองสามเดือนก่อน ซึ่งผมอยากจะเขียนยาวๆสักตอน คือเรื่องซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน

เรื่องนี้ยาวมากและสนุกมากๆ แม้จะไม่ดังเท่าแดจังกึม ทว่าดังมากๆทีเดียว

ซอดองโยเป็นประวัติชีวิตการต่อสู้ของพระเจ้ามูชาง กษัตริย์แคว้นพักเจที่ถือว่ายิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง

พักเจเป็นหนึ่งในสามแคว้นของเกาหลี ก่อนหน้าการรวมประเทศเป็นหนึ่งเดียว

พระเจ้ามูชางเป็นกษัตริย์ที่เกิดจากนางรำยอนกาโม ทำให้ต้องใช้ชีวิตธรรมดาอย่างระหกระเหิน กว่าจะขึ้นครองบัลลังก์ได้ก็เกือบตาย

ยอนกาโมแม่ของชางนั้นเป็นอดีตคู่หมั้นของโมลาซู ซึ่งเป็นหัวหน้าโรงฝึกช่าง ซึ่งเป็นแหล่งประดิษฐ์คิดค้นของพักเจ และเป็นฐานอำนาจสำคัญของกษัตริย์พักเจ

ยอนกาโมเอาลูกมาฝากแฟนเก่าให้ฝึกปรือ โดยตัวเองก็บอกมาไม่ได้ว่าชางคือลูกกษัตริย์

การนำลูกมาฝากโมลาซู ซึ่งรู้ว่าเป็นยอดฝีมือในด้านการประดิษฐ์คิดค้น ก็เหมือนกับโอเดสซิอุสฝากลูกไว้กับเมนเตอร์ให้เลี้ยงดูนั่นเอง

ทว่าชางไม่ได้โชคดีเหมือนลูกโอเดสซิอุส เพราะโมลาซูยังติดใจที่แฟนเก่าเลิกกับตัวเองไปท้องกับใครก็ไม่รู้ จากนั้นส่งลูกมาให้ตัวเองฝึกวิทยายุทธ์ แต่ชางก็ถูลู่ถูกังอยู่กับโมลาซูมาโดยตลอด ตามคำสั่งเสียของแม่และเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นคนมี
ความสามารถ

ความสัมพันธ์ระหว่างโมลาซูและชางพัฒนาลึกซึ้งไปเรื่อยๆ

โมลาซูถ่ายทอดทุกอย่างให้ชาง ขณะเดียวกับชางก็เหมือนจังกึมคือมีความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการ สามารถต่อยอดไปไกลได้มากกว่าอาจารย์เสียอีก

ความสำคัญของโมลาซูที่มีต่อชางนั้นมากเสียจนกระทั่ง มีอยู่ตอนหนึ่งที่คิดกันว่าโมลาซูตายไปแล้ว ชางถามตัวเองว่า “จะอยู่ได้อย่างไรถ้าโลกไม่มีอาจารย์แล้ว”

โมลาซูจึงเป็นมากกว่าอาจารย์และเมนเตอร์

ลึกซึ้งไปถึงขั้นเป็นพ่อลูกกันเลย

ก็เหมือนกับจังกึมและฮันซังกุง นั่นเอง

เมนเตอร์จะเป็นหัวใจความสำเร็จในยามที่เราตกระกำลำบาก

พวกเขาจะรู้จักเราแบบทะลุปรุโปร่ง

พวกเขาหวังดีกับเราโดยไม่ต้องการผลตอบแทน

จะชี้สว่าง

ประคับประคอง

และฉุดเราให้พ้นจากหุบเหว

คุณล่ะ

ใครเป็นเมนเตอร์ของคุณ

Published in: on June 19, 2007 at 2:31 am  Comments (16)  

The URI to TrackBack this entry is: https://thaicoon.wordpress.com/2007/06/19/%e0%b9%82%e0%b8%a1%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b9%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%87-%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%95%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b9%8c-3/trackback/

RSS feed for comments on this post.

16 CommentsLeave a comment

  1. วันพุธ คุณเรวัติจะมารายการไหมครับเห็นแกไม่มาหลายอาทิตย์แล้ว ทุกๆวันที่ฟังรายการคุณผมรุ้สึกฟังแล้วสนุกได้ความรู้ แต่วันไหนที่คุยเรื่อง business model กับคุณเรวัติผมและแฟนที่ฟังดว้ยกันมีความเห็นตรงกันว่ามันไม่สนุกฟังแล้วรุสึกว้ามันเครียด แม้บางที model ที่พูดถึงมันน่าสนใจและน่าติดตามรับฟังแต่ด้วยบรรยากาศที่ผมรู้สึกว่าเครียดกว่าทุกๆวันทำให้หลายคัร้งผมต้องปิดวิทยุ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นเลย.

  2. พรุ่งนี้จะเป็นจูมง กับแฮโมซู หรือเปล่าเนี่ยะ

  3. คิดเหมือน mr.clean ค่ะ
    เบื่อคุณเรวัติ และก็ทำอย่างเดียวกัน คือ ปิดวิทยุ
    สำหรับคุณทั้งสองชอบค่ะ วันไหนไม่ได้ยินเสียงหัวเราะ ของคุณ เหมือนขาดอะไรไปอย่าง
    ฟังแล้วมีความรู้และมีความสุข

  4. การที่มีที่ปรึกษาที่ดีนั้นมีชัยไปกว่าครึ่ง บวกกับเราก็ต้องต่อยอดความคิดเพิ่มขึ้นอีก
    จะนำไปประยุกต์ค่ะ

  5. Mentor ของดิฉันท่านแรกคือ ประสบการณ์ คือว่าค่อนข้างดื้อต้องเจอเองเจ็บเองนะจำ!
    ( ทุกข์ใจไปหาเพื่อน ไม่มีตังไปหาพ่อ อยากได้ความรู้ไปหากูรูหรือหนังสือ)

    ท่านต่อมาคือ พ่อกับแม่ ครอบครัวเริ่มต้นจากติดลบด้วยซ้ำ พ่อเลยมีประสบการณ์และคำแนะนำเยอะเลย

    ต่อมาก็บรรดานายๆทั้งหลายที่ได้มีโอกาสร่วมงานกัน

    ท้ายสุดแต่ไม่สุดท้าย ก็คุณธันยวัชรกับคุณอาทิตย์ และรายการดีๆของคลื่น 96.5

  6. หนังสือ คือ เมนเดอร์ของผมครับพี่น้องครับ

  7. ส่วนของผมน่าจะเป็นคุณพ่อผมเองเพราะท่านสอนอะไรบ้างอย่างที่ผมหาเรียนไม่ได้แล้วก็รู้จากท่านละครับบ้างทีผมก็ว่าเป็นวิธีที่ดีบ้างทีผมก็ไม่เห็นด้วยครับ(ก็ผมหลับตาอยู่ครับพี่น้อง)

  8. เมนเดอร์ ของผม คือ พระพุทธเจ้า ครับ

  9. mentor ท่านแรกสำหรับตัวเอง คือ คุณแม่ค่ะ…ท่านได้สอนทุกเรื่องที่เกี่ยวกับการใช้ชีวิต ตั้งแต่เด็ก ๆ จนถึงปัจจุบันก็ยังคงสอนอยู่เสมอ ส่วน mentor ที่ดีในเรื่องอื่น ๆ เช่น การทำงานนั้น ยังมองหาที่เป็นตัวเป็นตนชัดเจนไม่ได้เลยค่ะ อาจจะมีบ้างเฉพาะเรื่องน่ะค่ะ

  10. เห็นด้วยกับคุณพรพิมลคะ

  11. ได้ยินคุณเรวัตพูดถึงเรื่องการใช้บรรไดเลื่อนแล้วน่าสนใจครับ
    จำได้ว่าตอนสมันเรียนนานมากแล้วน่าจะ20ปีได้ มีโอกาศใช้
    สะพานลอยแถวหน้าCentralลาดพร้าวบ่อยๆ สมัยนั้นคนติดบน
    สะพานลอยช่วงกลางวัน เดินกันไม่เป็นระเบียบมาก(รวมถึงผมด้วย)
    แต่เดี๋ยวนี้ผิดไปจากเดิมมาก ช่วงเดินขึ้นและลงสะพานไม่ค่อยติด
    มากเหมือนสมัยก่อน สังเกตุว่าคนจะเดินชิดขวาของตัวเอง เลยทำ
    ให้ไม่ค่อยติดเหมือนแต่ก่อน เลยนึกถึงสมันเรียนร.ด.เค้ามีการสอน
    ให้เดินชิดขวาของตัวเองเวลาเดินในกรมทหาร ผมว่าถ้าตามสถานีรถไฟฟ้า
    มีการรณรงค์เรื่องนี้ มีการประกาศหรือติดป้ายบอกตรงบรรไดเลื่อน
    ขึ้นลงให้ทุกคนที่ไม่รีบยืนชิดขวาหรือซ้ายของตัวเอง แล้วเหลือช่องว่าง
    เอาไว้ให้คนที่เค้ารีบได้เดินผ่านไปได้ก็น่าจะดี เขียนมาอย่างนี้เดี๋ยวอาจจะ
    มีคนแย้งว่าทำไมไม่ไปเดินที่บรรไดธรรมดาหละ ผมขอบอกว่าโดนส่วนตัว
    ผมชอบใช้บรรไดเลื่อนมากกว่าไหนๆค่ารถไฟฟ้าก็แพงแล้ว์ หลายๆท่านก็คง
    คิดเหมือนผม ทุกอย่างสามารถเปลี่ยนได้ถ้าEducateผู้ใช้ดีๆยาวๆหน่อย
    มันก็จะติดอยู่ในสำนึกผู้ใช้ไปเอง โดยส่วนตัวผมเองทุกวันนี้จะติดเดินชิดขวา
    ของตัวเองอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากที่ไปเรียนร.ด.ครับ

  12. Mentor แบบเป็น ๆ ผมว่าหายากครับ ถ้าเน้นว่า
    “รู้จักเราแบบทะลุปรุโปร่ง พวกเขาหวังดีกับเราโดยไม่ต้องการผลตอบแทน
    จะชี้ทางสว่าง ประคับประคอง และฉุดเราให้พ้นจากหุบเหว” (โอแม่เจ้า ถ้าได้อย่างนี้สักคนนะ)

    ผมคงต้องอาศัย หนังสือดี ๆ กับฟังคุณธันยวัชร บ่อย ๆ แล้วหาทางประยุกต์เอาเอง

    ผมฟังคุณวีระ ธีรภัทร์ FM97 ผมว่าเขาเป็น Mentor ให้คนได้เยอะนะครับ
    ตรงไป ตรงมาดี กระแทกแรง โดนเต็ม ๆ
    ช่วงนี้แกยิ่งเน้นให้ส่องกระจกดูว่า “หญ้าติดปาก รำติดจมูก” อยู่ไหม

    ขอส่วนตัวนะครับ
    ผมว่าพี่หัวเราะกวนตี.. ดีจัง
    ส่วนพี่อาทิตย์ ผมว่าแกชอบอู้ ไม่ชอบปล่อยของ
    ส่วนคุณเรวัต ผมว่าแกรู้เยอะดี แต่พูดไม่สนุก

  13. อาจารย์เล่นแต่หนังเกาหลีที่ผมไม่ได้ดูทั้งนั้นเลย
    อาจารย์วิเคราะห์วิจารณ์หนังหรือละครที่ผมดูบ้าง
    ประเทเภท Love Story,Drama หนังเกาหลีผมดูเยอะเหมือนกัน
    แต่ไม่ได้ดูหนังที่นานๆอย่าง ซาดองโย,จูมง

  14. ผมชอบหนังแนวนี้มาก ๆ ครับ ดูแล้วเอามาคิดและเอามาใช้
    อย่างตอนที่ ชางเคยพูดไว้ในหนังว่า “อำนาจในการต่อรอง”

    ผมเลยเอามาใช้ในการต่อรองขอขึ้นเงินเดือน ปรากฎว่าใช้ได้จริง ๆ
    เจ้านายเพิ่มให้ 30% คราวนี้ทำให้ดูหนังแต่ละครั้ง จะไม่ปล่อยให้ดูแบบผ่าน ๆ ไปโดยไม่ได้คิดอะไรเลยครับ

    สุดท้าย ผมเป็นแฟนรายการของพิธีกรทั้งสองครับ แต่ไม่ได้ฟังทางวิทยุครับเพราะตรงกับช่วงทำงาน ทำให้ผมฟังทาง Internet แทนครับ

    ปล. ครั้งแรกที่เปิดผ่านเข้ามาฟังรายการ นั่งหัวเราะอยู่คนเดียวบนรถตู้ประจำทาง ทำให้คนอื่นอาจจะนึกว่าผมบ้ารึเปล่า? ตอนที่พูดถึงเรื่องวิเคราะห์ Positioning ของเบียร์แต่ละยี่ห้อครับ

    ขอให้พิธีกรทั้งสอง จงมีแต่ความสุขและสุขภาพร่างกายแข็งแรงครับ

    Sarayut

  15. ก็อย่างที่คุณธันยฯ พูดถึงตอนหนึ่งในเรื่องนี้นั่นแหละครับ

    “คนบางประเภท มันรู้จักแต่ โค่นล้มผู้อื่น

    แต่ไม่เคยคิดว่า เมื่อได้อำนาจมาแล้ว จะบริหารมันยังไง”

    ตอนนี้มันเกิดขึ้นอย่างที่คุณธันยฯ พูดแล้วไงครับ

    เป็นไงล่ะ

  16. โชคดีจังนะคะ ที่มีรายการวิทยุดีๆ ให้ฟัง ฟังรายการ 96.5 ได้นานหลายเดือนแล้ว

    ได้รับความรู้ดีๆ หลายๆ เรื่อง โดยที่นั่งทำงานไปด้วย ฟังไปด้วย ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยคะ

    ส่วน Mentor ที่ดีของดิฉัน คือคุณพ่อของดิฉันเอง ตอนจบออกมาทำงานใหม่ ๆ เจ้านายดุมาก

    ตอนนั้นเครียดมาก จากเป็นคนอารมณ๊ดี กลายเป็นคนเศร้า ๆ เซ็งๆ คุณพ่อ รู้เข้า ท่านก็บอกว่าให้

    ลาออกจากงานเลย ทำงานแล้วไม่มีความสุขไม่ต้องทำ ลูกคนเดียวเลี้ยงได้……

    ประโยคที่ท่านพูดวันนั้นทำให้ดิฉัน เปลี่ยนไปทันที สู้ตายเลยคะ ถึงตอนนี้ท่านจะจากชีวิตเราไป

    นานแล้ว แต่ความทรงจำที่ดี และความรู้สึกที่ดีที่ท่านรักเราอย่างไม่มีเหตุผล เป็นกำลังใจที่ดี

    ที่ทำให้เราต่อสู้กับอุปสรรคได้ตลอดไป (ไม่อยากจะทำให้ท่านผิดหวังคะ)

    สุดท้ายนี้ ขอให้คุณธันยวัฒน์ และคุณอาทิตย์ มีความสุขกับการทำงานดั่งเสียงที่หัวเราะนะคะ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: