แบรนด์ที่ชื่อ……ประเทศไทย –ดนัย จันทร์เจ้าฉาย

กว่าจะทันตั้งตัว….. ก็สายเสียแล้ว

ประโยคข้างบนดังกล่าวถือเป็นความรู้สึกส่วนตัวของผมครับ ต่อสิ่งที่ผมรู้สึกต่อปรากฎการณ์หลายเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ประเทศไทยแห่งนี้ โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับผลประโยชน์ของประเทศไทย

แดจังกึม เป็นตัวอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกว่า หากประเทศไทยไม่พยายามสร้างแบรนด์ของตนให้เข้มแข็ง ในรูปแบบรวมพลังแล้ว คำว่า “ไทยแลนด์” คงผงาดในเวทีโลกยากครับ

วันนี้ คนหลายประเทศและ 1 ในนั้นคือคนไทยรู้จักประเทศเกาหลีมากขึ้น โดยเฉพาะอาหารเกาหลีจากละครโทรทัศน์ “แดจังกึม” ซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมการทำอาหารของเกาหลี อำนวยการสร้างโดยภาคเอกชนแต่เป็นการขานรับนโยบายจากภาครัฐ ถือเป็นการรวมยุทธศาสตร์ภาครัฐและเอกชนในการขยายทุนทางวัฒนธรรมในรูปแบบ “ละคร” ได้อย่างแนบเนียนและที่สำคัญได้อรรถรสในการชมแบบไม่น่ารังเกียจ

วันนี้ “อาหารเกาหลี” จึงกลายเป็นเมนูที่คนดู “แดจังกึม”อยากชิมมากที่สุด

วันนี้ “เด็กไทยรุ่นใหม่” หลายคนรู้จักที่มาของอาหารเกาหลีมากกว่าอาหารไทยจาก “แดจังกึม”

ผมไม่แน่ใจว่าผลสะท้อนที่ออกมามากกว่าเรตติ้งของผู้ชม ทางผู้ใหญ่ของบ้านเราเริ่มนำมาคิดวิเคราะห์และศึกษาเป็นแบบอย่างหรือไม่ ???

รัฐบาลประกาศนโยบาย “ครัวไทย ครัวโลก” ตั้งแต่ปี 2547 จนถึงวันนี้ ผมไม่แน่ใจว่าคนทั่วโลกรู้จักอาหารไทยเพิ่มขึ้นหรือไม่ และที่สำคัญรู้จักแล้วอยากลิ้มลองรสชาติอาหารไทย มากน้อยขนาดไหน

ผมเห็นด้วยกับยุทธศาสตร์ที่รัฐบาลใช้ในขณะนี้ ไม่ว่าการ สนับสนุนให้ภาคเอกชนขยายกิจการร้านอาหารไทยในต่างประเทศเพิ่มมากขึ้น การใช้วัตถุดิบภายในประเทศที่ได้รับการควบคุมตรวจสอบ การปรุงอาหารตามตำรับไทยแท้โดยผู้ที่มีความรู้ความชำนาญ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าทำอย่างไรให้คนต่างชาติอยากชิมอาหารไทย โดยตัดสินใจเป็นอาหารมื้อพิเศษนอกบ้านในวันไม่ธรรมดาครับ

ต่อให้มีร้านอาหารไทยขึ้น เป็นดอกเห็ดทุกหัวมุมถนนในเมืองใหญ่ๆ ทั่วโลกเหมือนแมคโดนัล แต่คนต่างชาติไม่รู้สึกอยากลิ้มลองแล้ว คงไม่มีประโยชน์ครับ

ทุกวันนี้คนต่างชาติรู้จักแต่ต้มยำกุ้ง ผัดไทย ทั้งๆ ที่อาหารไทยมีอีกมากมาย และหากได้เห็นกรรมวิธีการทำอาหารไทยจากสาวไทย ผมเชื่อว่าคนที่รู้จักอาหารเกาหลีจาก”แดจังกึม” ต้องลืมอาหารเกาหลี ฝันถึงแต่อาหารไทยจากแม่ครัวไทยที่อ่อนช้อยครับ

ถึงเวลาแล้วครับ ที่ภาครัฐและเอกชนร่วมมือกัน หากต้องการสร้างแบรนด์ไทยให้รู้จักไปทั่วโลก และไม่ได้หยุดแค่รู้จัก แต่เป็นทางเลือกอันดับแรกในการตัดสินใจ และที่สำคัญในส่วนของภาครัฐด้วยกันเองคือ กระทรวงการต่างประเทศในฐานะผู้เปิดประตูโลก และกระทรวงวัฒนธรรมต้นเรื่องในการขายทุนทางวัฒนธรรม ที่ไม่ใช่แต่เฉพาะอาหารเท่านั้น ต้องร่วมพลังในการสร้างแบรนด์ไทย

หากเปรียบเทียบแบบหมัดต่อหมัดแล้ว ถือว่าประเทศไทยมีต้นทุนทางวัฒนธรรมมากมายกว่าประเทศคู่แข่งที่จ้องขายวัฒนธรรมหลายเท่า ด้วยเพราะความมีรากเหง้าของประเทศที่สะสมมานาน เพียงแต่การร่วมมือประสานของเจ้าของต้นทุนในแต่ละเรื่อง ยังหาได้ยากในสังคมไทย

ยังไม่สายครับ ที่จะปรับกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ใหม่ต่อการสร้างภาพลักษณ์ให้รู้สึกถวิลหา มากกว่าการยัดเหยียดจนเกิดปฎิกิริยาตอบกลับในเชิงลบ เพราะคนส่วนใหญ่ยังเชื่อในทฤษฎีที่ว่า “ของดีจริงทำไมต้องโฆษณา” ทั้งๆ ที่ในโลกของความเป็นจริงแบรนด์ที่ได้รับการนิยมยังต้องมีการทำโฆษณาประชาสัมพันธ์เพื่อ “สร้างการตระหนักรู้” อยู่ตลอดเวลา

ผมคิดว่า “แดจังกึม” น่าเป็นทางออกที่ดีให้กับนโยบายครัวโลกของรัฐบาลครับ

ลองทุ่มเงินอีกสักก้อน สร้างหนังไทยที่บอกถึงตำนานอาหารไทยที่แม้แต่คนไทยด้วยกันเองยังไม่รู้ ถึงวันนั้นอย่าว่าแต่ชาวต่างชาติอยากชิมอาหารไทย แม้แต่เด็กโจ๋ตาดำ หัวแดง สัญชาติไทยอาจเปลี่ยนใจมาแฮงค์ตามร้านส้มตำไทยก็ได้ครับ

ผมพอจะนึกถึงพล็อตเรื่องคร่าวๆ จากกาพย์เห่เรือ เห่ชมเครื่องคาวของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยที่เคยท่องสมัยละอ่อนครับ

มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่ารสร้อนแรง
ชายใดได้กลืนแกง แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา
ยำใหญ่ใส่สารพัด วางจานจัดหลายเหลือตรา
รสดีด้วยน้ำปลา ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ

Published in: on June 26, 2007 at 12:02 pm  Comments (13)  

The URI to TrackBack this entry is: https://thaicoon.wordpress.com/2007/06/26/%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b9%8c%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%8a%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%a8%e0%b9%84%e0%b8%97/trackback/

RSS feed for comments on this post.

13 CommentsLeave a comment

  1. อ่านบทความของอาจารย์แล้วยิ่งท้อใจครับ คนไทยเราเหตุใดจึงไม่ค่อยสามัคคีกัน เรื่องร้านอาหารไทย เคยไปที่ไต้หวัน ร้านอาหารไทยเจ้าของเป็นคนเวียดนาม รสชาดประหลาดมากๆ

    ทั้งรัฐ และภาคเอกชน คงต้องเสียสละเพื่อประเทศชาติกันให้มากกว่านี้ครับ ถึงจะช่วยขับดัน พาประเทศเราอยู่รอดจากสงครามเศรษฐกิจในครั้งนี้ไปได้

  2. ทุกวันนี้พวกเราเอาแต่คอยเอาชนะและแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน คนที่มี Power Influence ที่จะประชาสัมพันธ์ตรงนี้ก็ไม่รู้ทำอะไรอยู่ ส่วนพวกเราที่มีความคิคที่จะเห็นประเทศชาติมีการพัฒนาก็ไม่ Power เพียงพอที่จะทำ มันไม่ค่อยพอดีเลยเนอะ

  3. คนเก่งไม่ได้ไปบริหารประเทศ คนที่ปบริหารกลับไม่เก่ง
    คนเก่งที่มีโอกาสได้บริหาร ก็ดันไปหาประโยชน์ใส่ตัว ใส่พวกพ้อง
    สรุป เป็นเพราะระบบแย่ มีการซื้อเสียง ซื้อตำแหน่งในการเป็นรัฐบาล
    กลุ่มทุนต้องเอาทุนคืน เลยจำเป็นต้องหาเงินไม่คิดถึงประโยชน์ของชาติเป็นหลัก ไม่อยากคิดให้เสียเวลาถ้าตัวเองไม่ได้ประโยชน์(เงิน)

    ประเทศไทยคงย่ำอยู่กับที่แบบนี้ไปแอีกนานแสนนาน.นนนนนนนนน

  4. เป็นแฟนรายการคุณธันยวัชร์ตลอดครับ แม้ว่าจะทำงานช่วงกลางวัน แต่ก็จะมาฟังรายการทางคลิปย้อนหลังช่วงกลางคืน แต่ก็ผิดหวัง เพราะอย่างวันนี้มีคลิป แต่ก็ฟังไม่ได้ครับ และช่วงวันพุธที่ 20 คลิปมี 2 ตอน แต่ก็เป็นการซ้ำกัน 2 ตอนเลยครับ จึงขอรบกวนคุณธันยวัชร์ดูแลให้ด้วยน่ะครับ ขอบคุณมากๆครับ

  5. เมี่อเช้าฟังรายการของคุณดนัยพอดี[CEO Vision] ก็ปกติฟังแทบทุกวันมาตั้งแต่ต้นปีแล้วคะ ส่วนรายการคุณอาทิตร์และคุณธัณยวัชร์พึ่งมาเริ่มฟังได้ประมาณ 3 สับดาห์ได้แล้วคะ เพราะชอบเสียงหัวเราะของ 2 ท่านนี้ คนอะไรก็ไม่รู้หัวเราะกันสนุกจริงๆ แถมดว้ยสาระและความรู้ อย่างวันนี้ [26/06/2007] ก็สอนภาษาอังกฤษ Hope สนุกมากคะ ก็จะลองนำไปสอนลูกชายบ้างคะ
    ต่อไปนี้จะเริ่มฟัง 96.5FM แบบจริงจังซะที จะได้มีความคิดอะไรดีๆมา Comment กับเขาบ้างแต่ตอนนี้ขอฟังและศึกษาไปก่อนนะคะ อ้อฝากบอกคุณสุนันด้วยนะคะ ไม่เคยเล่นหุ้นกับเขาเลยคะ[คือเล่นไม่เป็น] แต่ฟังทุกวันเลยคะ

  6. ทำหนังเรื่องสี่แผ่นดิน แบบตั้งใจให้ go inter ก็ไม่เลวนะคะ น่าจะดูง่ายกว่าและสนุกไม่แพ้หนังสมัยกรุงศรีอยุธยา แล้วสามารถใส่ทัศนียภาพสวยๆ ของประเทศไทย แทรกการทำอาหารก็ได้ค่ะ

    ขอแสดงความคิดเห็นเรื่องร่างรัฐธรรมนูญนิดนึงนะคะ ที่จริงไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของใครเลย แต่เป็นเรื่องของส่วนรวม เมื่อเราแสดงความคิดเห็นของเราอย่างดีที่สุดแล้ว เสียงส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย ก็ต้องยอมรับ คนร่างรัฐธรรมนูญควรมีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างจากเรา ไม่เห็นต้องทะเลาะกันวุ่นวายอย่างนี้เลย ไม่เข้าใจจริง ๆ ค่ะ

  7. คนที่จะคิดพร็อทเรื่องคงจะต้องเหนื่อยมากสำหรับอาหารไทย แดจังกึมเขาไม่เน้นอาหารมากแม้จะมีฉากทำอาหารอยู่บ้าง ความกลมกลืนของเรื่อง+คติธรรม หรือสัจธรรมของชีวิต มันลงตัวพอดี

    ความเห็นของคุณOrn-anong ก็น่าสนใจ พร็อท”สี่แผ่นดิน”แล้วแทรกทัศนียภาพสวยๆ และการทำอาหารโดยอาจจะหยิบมาทั้งกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาว ของล้นเกล้า ร.2

    ฝากคุณธันยวัชร์ เรื่อง รายการRerun ด้วยระหว่างทำงานช่วงRerun ไม่รู้จะฟังอะไรแล้ว รายการที่มาแทนก็ฟังไม่เป็น ขอบคุณครับ

  8. ผมก้อเพิ่งมาฟังรายการทั้งคุณธันยวัชร์และคุณอาทิตย์ได้ซัก 2-3 เดือน และยิ้มทุกครั้งที่ได้ยินเสียงหัวเราะ ชอบครับ ส่วนใหญ่จะฟังระหว่างขับรถ ขอบคุณที่นำ ความรู้ด้านการตลาด มา Share ครับ แล้วก้อยอมรับตรงเลยว่า ผมอยากทานอาหารเกาหลีจากการชม แดจังกึม เค้าเก่ง
    จริงๆ ส่วนอาหารไทยก็เคยชมจากรายการของ คุณสมัคร หรือ รายการที่เป็นการชิมตามร้านอาหารต่างๆ ชอบมาก เลยทำอาหารเป็น(บ้าง) จากรายการเหล่านี้
    สว่นผมขอ พร็อตเรื่องจากสถานที่ท่องเที่ยว อย่าง อยุธยา ภูเก็ต สมุย พัทยา เชียงใหม่แล้วแทรกการทำอาหารไทยของแต่ละภาค แบบ Thai Series เลย ดีไหมครับ
    ขอให้ประเทศไทยอย่าอยู่ในความอยากของใครบางคน นานเกินกว่าจะก้าวนำชาติอื่นในเอเชียเลยครับ สาธุ
    ขอบคุณครับ

  9. ทักษิณ ทำมาดีๆ ก็ไปไล่เค้าเองนี่นา นี่แหละเค้าว่าเมืองไทยมันถูกสาป

  10. ส่วนตัวแล้วผมชอบรัปประทานขนมไทยมากกว่าอาหารไทย ผมรู้สึกว่าอาหารไทยที่ผมมีทานในชีวิตประจำวันมีรสหวานเกินกว่าจะเป็นอาหารควรได้ อย่างเช่น แกงส้ม เป็นเมนูหนึ่งที่ผมสั่งทานประจำ ไม่ว่าจะทานขาวกับใครที่ใหนก็ตามแต่ และมักจะผิดหวังทุกครั้ง ผมเห็นด้วยกับคุณ ดนัยครับ ว่าควรจะมีเจ้าภาพเข้ามาส่งเสริมและสนับสนุนอาหารไทยอย่างจริงจัง เพื่อให้ทั่วโลกได้รู้จักและลิ้มลอง โดยเฉพาะชาวไทยด้วยกันเอง เพราะเดี๋ยวนี้นิยม อาหารประเภทรัปประทานด่วนกันเหลือเกิน ทั้งๆ ราคาก็แพงเอาเรื่อง ยังขยายกันได้ทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ทำไม ไม่ค่อยจะมีอาหาร หรือขนมไทยที่เป็น เฟรนด์ชายน์กันซักเท่าไหร่

  11. ผมว่าพวกผู้ใหญ่ก็มีส่วน เอาแต่อนุรักษ์ความเป็นไทย ไม่รู้จักคำว่าร่วมสมัย

    ถ้าเอาประวัติศาสตร์ไทยมาดัดแปลงก็โดน
    จำได้เลยเรื่อง ทวิภพช่อง3 โดนเซ็นเซอร์ไปบางตอนที่เกี่ยวกับพระเจ้าตาก

    ชุดไทยเอามาดัดแปลงก็ไม่ได้

  12. ขอบคุณสำหรับบทความครับ น่าสนใจมากเลยครับ

  13. ผมชอบเรื่องราวของประเทศไทยมากเลยครับ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: